Byłoby to zupełnie niezgodne

„Byłoby to zupełnie niezgodne z prawami dyfuzji; jony K+ czy Ch byłyby gromadzone wbrew gradientowi stężenia.
W podobnych badaniach R. Hóbera (1945) nad glonem
żeli zwiększymy stężenie R i Na+ po lewej stronie schematu, nadwyżka (x) będzie stosunkowo jeszcze mniejsza. Ten interesujący mechanizm tłumaczy nieduże różnice między stężeniem jonów wewnątrz i na zewnątrz komórki, ale nie może wyjaśnić różnicy 1000krotnej.
Sorpcja wewnątrz komórki. Bardziej zrozumiały byłby mechanizm gromadzenia jonów na podstawie sorpcji, która, jak wynika z równania Freundlicha, może być mało uzależniona od stężenia. Lecz jeżeli jony K+ znajdują się w roztworze — w soku wakuoli — który można wycisnąć z komórki, to nie są one zaadsorbowane przez protoplast.
Pobieranie aktywne. Trzecim najbardziej interesującym mechanizmem jest pobieranie aktywne, związane z metabolizmem, z oddychaniem i wkładem energii w proces pobierania jonów.
Od czasu, gdy W. Pfeffer (1877) rozpoczął ścisłe badania nad osmozą, w ciągu blisko 100 lat wykonano niezliczoną ość doświadczeń na temat przenikania wody i substancji wodzie rozpuszczonych przez ściany komórki i błony toplazmatyczne protoplastu. Z doświadczeń tych wynika, «tzw. nieelektrolity, czyli cząsteczki niezdysocjowane, obote elektrycznie, zachowują się podobnie jak gazy i przeikają przez błony tym szybciej, im większa jest różnica stęeń po obu stronach błony, a gdy stężenia się wyrównują, roces ustaje. Oczywiście, nie każda błona jest dla danej substancji przepuszczalna. Dużą rolę odgrywa tu wielkość cząsteczek, lecz poza tym przenikanie ich poprzez błonę przepuszczalną nie jest wybiórcze i odbywa się ściśle według praw dyfuzji. Nazywamy to przenikaniem biernym, a w odniesieniu do komórki nazwiemy to pobieraniem biernym, opartym na zjawisku fizycznym. Już od bardzo dawna obserwowano różne odchylenia od w fizyki, polegające na tym, że szybkość pobierania "onów lub cząsteczki cukru nie zależy od różnicy stężeń. Gromadzenie jonów w komórce może przekraczać nawet“(12)